Styl naukowy jest charakterystyczny dla wąskiej grupy osób. Jego użytkownicy to dość wąskie grono ludzi nauki. Oczywiście nie znaczy to, że człowiek bez studiów nie może przeczytać książki napisanej stylem naukowym, jednak mało prawdopodobne jest by lektura takiej pozycji przyniosła mu relaks i odpoczynek z czytania. Styl naukowy jest bardzo charakterystyczny i łatwy do rozpoznania. Do jego cech ogólnych można bez wątpienia zaliczyć przejrzystość, oraz logiczność tekstu. Wywód naukowy jest bardzo usystematyzowany i jasno wynika z niego kolejność, oraz poszczególne rozdziały. Nieodzownym bowiem elementem tekstu naukowego jest wyrazisty podział na rozdziały. Poza tym tekst odznacza się ogromną spójności. Bardzo częste jest również definiowanie niektórych pojęć. Styl naukowy swoją precyzyjność zawdzięcza bowiem skrupulatności i dokładności autora. Nie można spotkać w tego typu tekście emocjonalnych słów bądź sformułowań. Jest to utrata na rzecz bezwzględnej obiektywności i oficjalności. Tekst naukowy nie jest bowiem po to by wzruszać, lecz po to by informować, oznajmiać i przekazywać informację. Tekst naukowy posiada również niezwykle rozbudowany tekst poboczny. Autor bardzo często odnosi się do badań, bądź wcześniejszych definicji innych autorów co musi koniecznie zaznaczyć w przypisach, by nikt nie posądził go o plagiat. Zdania jakie tworzą tekst naukowy są niezwykle zawiłe, wielokrotnie złożone. Autorzy najczęściej posługują się czasem teraźniejszym i trybem oznajmującym. Bardzo rzadko można się natknąć na pytania retoryczne. Z perspektywy gramatycznej należy dodać, że w tego typu tekstach jest bardzo dużo przyimków, oraz orzeczeń analitycznych. Bardzo częste jest natomiast występowanie wyrażeń modalnych takich jak: trzeba, należy. Popularne w tekstach naukowych są częste akapity, które nieraz oddzielają od siebie każdą nową myśl. Autor przeważnie za pomocą czasowników ujawnia swój stosunek do publikowanego tekstu. czytaj dalej...